postheadericon Du schneane Winterszeit!


Wenn da Schnee ganz stüll vom Himmel follt,
a Lüftl waht, ‘s is grimmig kolt.
Do treibt da Wind mit Lust sein Flockn-Gspül;
troggn weg, wo er ghört und hin, wo scho zu vüll.

Wann du siachst die Schneekristol so sülbern glitzern
Durch die Sunn – wie Edelstoana blitzen.
Do holt a wengerl auf! Nimm woahr die Procht!
Da Herrgout hots für di – jo für uns olle gmocht.

Wann Földa, Wiesen liegn unter woachi Deckn
Und erst die Fruahjoahrssunn olls wird aufwecken.
Wann Eiszopfn glänzn wiea Bleikristoll,
do fühlt sie koana in da Stubm drin wohl.

Dann geh aussi und waonder durchn vatrambtn Wold!
Und schaust genau, siachst maonche Märchengestolt.
Dein Herz geht üba, du vergisst den Lärm der Wölt
und nimmst woahr, wos im Lebm wirklich zöhlt.

(c) Agnes Spitzer

0 Kommentare:

Über mich

Mein Foto
LaColada
"There was a time when all inspiration came out of words and all precious was written When we lay under trees and wished for the sun to stay" Literatur = „Die Kunst, Außergewöhnliches an gewöhnlichen Menschen zu entdecken und darüber mit gewöhnlichen Worten Außergewöhnliches zu sagen." (Pasternak)
Mein Profil vollständig anzeigen
Powered by Blogger.